Jak mówi stare polskie przysłowie: „nie pamięta wół, że cielęciem był”… To powiedzonko odnosi się w 100 proc. do premiera Tuska. Dziś wzywa opozycję do poparcia rzekomo sensownych planów rządów. Mówił także o tym niedawno jego bliski współpracownik, wiceszef Klubu Parlamentarnego PO Rafał Grupiński. Tymczasem Tusk jako lider opozycji mówił kompletnie, ale to kompletnie coś innego. W wywiadzie dla lansującego go od lat lewicowo-liberalnego tygodnika, („Polityka”, nr 1, z 7 stycznia 2006 r., str. 27-29, rozmawiała oczywiście Janina Paradowska) odpowiedział na pytanie dziennikarki co następuje:
Janina Paradowska - PO jest podobno partią niższych podatków, racjonalizacji wydatków publicznych, a poparliście w Sejmie kosztowną wersję becikowego. Jakoś to nie przystaje do takiego wizerunku.
Donald Tusk - PO nie będzie zbiorowym Leszkiem Balcerowiczem, ten, kto wygrywa wybory, bierze odpowiedzialność także za decyzje ryzykowne. Nie jest dziś naszym zadaniem stanie na straży budżetu państwa, ale powstrzymywanie PiS w zakusach na pełną władzę i w tym musimy być skuteczni. Mają prezydenta, obu marszałków, rząd i chwiejną większość, lada tydzień uzyskają pełną kontrolę nad mediami publicznymi, rodzi się więc pytanie: jeżeli mając tyle, nie można dobrze rządzić, to co trzeba jeszcze mieć?
Jak widać Donald Tusk jest jak Murzyn Kali z powieści „W pustyni i w puszczy” H. Sienkiewicza. Jak Kalemu ukraść krowę to wrzask, jak Kali (Tusk) ukraść krowę to cacy i gra gitara… Zapomniał wół, że…
W Europie mówi się o takich zachowaniach double standards (podwójne standardy). Mistrzem takich podwójnych standardów jest, niestety, premier i szef PO Donald Tusk. A my wszyscy za tę dwulicowość płacimy z naszych podatków…
Ryszard Czarnecki
„Warszawska Gazeta”