W siedzibie Parlamentu Europejskiego w Brukseli odbyła się konferencja „Zachowanie zasobów i zarządzanie flotą” poświęcona nadchodzącej reformie Wspólnej Polityki Rybołówstwa. Wzięli w niej udział, m.in., posłowie do PE zasiadający w Komisji Rybołówstwa, reprezentanci środowisk rybackich i naukowcy.

Na zaproszenie posła PiS do PE Marka Gróbarczyka, jednym z mówców był prezes Związku Rybaków Polskich Grzegorz Hałubek, który w swoim wystąpieniu podkreślał konieczność przeprowadzenia głębokich zmian w polityce rybackiej UE. Hałubek ocenił, że dotychczasowe postępowanie Komisji Europejskiej w tym zakresie doprowadziło do pojawienia się negatywnych procesów społecznych i gospodarczych w bałtyckim rybołówstwie.

Za główne przyczyny uznał nadmierną ilość regulacji prawnych oraz brak kompleksowych badań środowiska morskiego akwenów rybackich wspólnoty. Z powodu braku kompletnych i wiarygodnych danych dotyczących wielkości połowów i - co za tym idzie - braku wiedzy o realnej wielkości zasobów rybnych, KE przez lata prowadziła nieracjonalną i niedopasowaną do rzeczywistości politykę morską.

„Reforma Wspólnej Polityki Rybołówstwa musi być przeprowadzana w oparciu o opinie środowisk rybackich. Tylko w ten sposób unikniemy błędów, które zostały popełnione przez naszych poprzedników” - mówił Marek Gróbarczyk.

Zdaniem Hałubka, najważniejszymi problemami współczesnego rybołówstwa na Bałtyku są:

• Przeregulowanie prawne i niezrozumiałe przepisy
• Brak rzetelnych i kompleksowych badań naukowych
• Brak kontroli nad rybołówstwem, spowodowany narastającymi rozbieżnościami pomiędzy prawną teorią a ekonomiczno – biologiczną praktyką
• Wprowadzenie zakazu używania pławnic łososiowych na Bałtyku bez przeprowadzenia badań naukowych dotyczących ich wpływu na śmiertelność morświnów
• Tolerowanie i wspieranie połowów paszowych na mączkę rybną na Bałtyku dużymi trawlerami, przy użyciu sieci o bardzo małych oczkach, prowadzących do nieselektywnych połowów narybku wszystkich ryb, zakłócających równowagę biologiczną na tym akwenie
• Brak udziału środowisk rybackich w tworzeniu regionalnych rozwiązań prawnych dla poszczególnych akwenów rybackich
• Nieuwzględnianie w należyty sposób oczekiwań i potrzeb regionalnego przemysłu rybnego
• Nieprawidłowe działanie Regionalnych Komitetów Doradczych (RAC)

Jako niezbędne, dla powodzenia reformy Wspólnej Polityki Rybołówstwa, działania Hałubek uznał:

• Wprowadzenie zasady regionalizacji rybołówstwa na poszczególnych akwenach rybackich i odstąpienie od zarządzania centralnego przez Komisję Europejską
• Systematyczne prowadzenie rzetelnych badań naukowych na unijnych akwenach rybackich
• Przeprowadzenie szczegółowego przeglądu nieprawidłowości w zarządzaniu europejskim rybołówstwem
• Zweryfikowanie doktryny rzekomo nadmiernych zdolności połowowych w UE i dopasowanie wielkości flot rybackich do faktycznych wielkości zasobów
• Zastąpienie dotychczasowego systemu kwotowania połowów innymi środkami, zapewniającymi zarówno ochronę ryb jak i racjonalne ekonomicznie gospodarowanie zasobami rybnymi