Uspokajam zatrwożonych: nie chodzi o dekoniunkturę ekonomiczną - w gospodarce światowej, a więc i polskiej, nie musi być gorzej, może być nawet lepiej. Chodzi o międzynarodowe położenie Polski. Wyraźnie widać, że jest gorzej niż kilka lat temu. Po części z powodów obiektywnych: „prorosyjski” kurs nowego prezydenta USA, pogłębienie relacji Berlin - Moskwa, a po części z powodów zależnych od nas: minimalistyczna polityka zagraniczna rządu Donalda Tuska. Można dyskutować o przyczynach i zakresie odpowiedzialności, ale jedno jest pewne - Polska jest w gorszej sytuacji międzynarodowej niż jeszcze stosunkowo niedawno.
Świadczą o tym ostatnie wydarzenia. Poparcie Szwecji i Finlandii dla rosyjsko-niemieckiego Gazociągu Północnego jest przykładem na wzrost rosyjskich wpływów politycznych na Starym Kontynencie. Jednocześnie w samej Unii Europejskiej nastąpiło odnowienie Entente cordiale, czyli porozumienia Niemiec i Francji. Oczywiście odbywa się to kosztem krajów „nowej Unii”, czy nawet średnich i małych państw „starej Unii”. Dodatkowo mamy do czynienia z więcej niż przyjazną (jak długo?) polityką Białego Domu wobec Kremla. W tym samym czasie u naszego sojusznika trwają polityczne turbulencje, które osłabiają ten kraj i w większym stopniu wystawiają go na łup Rosji. Dodajmy do tego jeszcze zmianę władzy na Litwie, gdzie sceptycznego wobec Moskwy prezydenta Adamkusa zastąpiła nowa prezydent Grybauskaite, która patrzy na Rosję dużo przyjaźniej i liczy na ożywienie biznesu z tym państwem, co Kreml ochoczo potwierdza. U innego naszego sojusznika - Gruzji, osłabła pozycja prezydenta Saakaszwilego, co daje większe pole manewru Rosjanom.
Wyraźnie widać, że dla Polski nadchodzi czas dekoniunktury w polityce zagranicznej. Jak będzie on długi, zależy przynajmniej po części od nas. Musimy nasze interesy narodowe w polityce zewnętrznej definiować jako duży europejski naród, a więc zerwać z polityką klientyzmu i narodowego minimalizmu, które wydają się być znakiem firmowym obecnego rządu RP.
Ryszard Czarnecki
„Gazeta Finansowa